Belgijska reprezentacja w piłce nożnej to drużyna, która w ostatnich latach zyskała miano jednej z najmocniejszych ekip na świecie. Czerwone Diabły – bo tak nazywa się tę kadrę – mogą pochwalić się brązowym medalem mistrzostw świata z 2018 roku, wicemistrzostwem Europy z 1980 roku oraz złotem olimpijskim z 1920 roku. To zespół, który przeszedł długą drogę od skromnych początków na początku XX wieku do pozycji światowej potęgi futbolowej.
Historia reprezentacji Belgii to nie tylko sukcesy ostatnich lat. To również legendarne pokolenie lat 80., wielkie gwiazdy międzywojnia i zawodnicy, którzy zapisali się w annałach piłkarskiej historii. W tym artykule znajdziesz pełen obraz belgijskiej kadry – od aktualnego składu, przez największe osiągnięcia, po legendy, które definiowały kolejne epoki tego zespołu.
Reprezentacja Belgii w piłce nożnej – obecny skład kadry
Belgijska kadra w ostatnich sezonach przechodzi proces odnowy pokoleniowej, łącząc doświadczonych weteranów ze świeżą krwią młodych talentów. Od stycznia 2025 roku drużyną kieruje Rudi Garcia, który zastąpił Domenico Tedesco. Francuz ma za zadanie wykorzystać potencjał zawodników występujących w najlepszych ligach Europy i poprowadzić Belgię do kolejnych sukcesów na arenie międzynarodowej.
Pełną listę piłkarzy, którzy reprezentują Belgię w bieżącym sezonie, wraz z ich pozycjami i numerami, znajdziesz w tabeli poniżej.
Bramkarze
Obrońcy
Pomocnicy
Napastnicy
Złote pokolenie – gwiazdy reprezentacji Belgii
Gdy mowa o współczesnej reprezentacji Belgii, nie sposób pominąć złotego pokolenia, które zdominowało światowy futbol w drugiej dekadzie XXI wieku. To właśnie ci zawodnicy wyprowadzili Belgię z dziesięcioletniej stagnacji (2002-2012) i sprawili, że drużyna znów stała się liczącą się siłą w międzynarodowym futbolu.
Kevin De Bruyne – mózg drużyny
Kevin De Bruyne od wielu lat uważany jest za najlepszego pomocnika na świecie. Zawodnik, który przez lata błyszczał w barwach Manchesteru City, a od sezonu 2025/26 gra w SSC Napoli, to kreator gry belgijskiej kadry. Słynie z wyjątkowej wizji gry, precyzyjnych podań i niesamowitych strzałów z dystansu, jest kreującym mózgiem drużyny, dyrygującym atakami i tworzącym sytuacje strzeleckie dla kolegów. W reprezentacji zdobył 25 bramek, choć jego prawdziwa wartość to przede wszystkim asysty i rozegranie piłki.
De Bruyne wystąpił w sześciu wielkich turniejach: MŚ 2014, Euro 2016, MŚ 2018, Euro 2020, MŚ 2022 i Euro 2024. Mundial 2026 może być jego ostatnią szansą na zdobycie wielkiego trofeum z kadrą narodową.
Romelu Lukaku – król strzelców
Najwięcej bramek w reprezentacji Belgii ma Romelu Lukaku, który w narodowej drużynie zdobył aż 83 gole. To czyni go absolutnym liderem klasyfikacji strzelców w historii belgijskiej kadry – ma ponad dwukrotnie większy dorobek niż drugi w tabeli Eden Hazard. Potężny napastnik debiutował w reprezentacji już w 2010 roku w meczu przeciwko Chorwacji i od tego czasu stał się kluczową postacią ofensywy Czerwonych Diabłów.
Lukaku to napastnik kompletny – silny fizycznie, szybki, z doskonałym wykończeniem. Jego gole były kluczowe dla sukcesów Belgii na mistrzostwach świata i Europy w ostatniej dekadzie.
Eden Hazard – belgijski magik
Eden Hazard zdobył 33 gole dla Belgii, co czyni go drugim najlepszym strzelcem w historii reprezentacji. Kapitanował także drużynie podczas mistrzostw świata 2018, prowadząc ją do trzeciego miejsca i zdobywając Srebrną Piłkę. Były gwiazdor Chelsea, uznawany za jednego z najlepszych skrzydłowych swojego pokolenia, zakończył karierę reprezentacyjną jako legenda belgijskiego futbolu.
Eden Hazard potrzebował 10 lat, 4 miesięcy i 5 dni między debiutem (przeciwko Luksemburgowi 19 listopada 2008) a swoim 100. występem w kadrze (przeciwko Cyprowi 24 marca 2019)
Historia reprezentacji Belgii – od początków do współczesności
Reprezentacja Belgii rozegrała swój pierwszy oficjalny mecz w historii 1 maja 1904 roku, kiedy zmierzyła się na własnej ziemi w Uccle z kadrą Francji. Wówczas spotkanie zakończyło się remisem 3:3. Mecz ten zaowocował powołaniem międzynarodowej federacji piłkarskiej (FIFA), zaś wspomniane kraje znalazły się wśród jej siedmiu założycieli.
Kadra Belgii znana jest pod przydomkiem Czerwone Diabły, który narodził się w 1906 roku ze względu na czerwone koszulki zawodników. Za funkcjonowanie reprezentacji odpowiedzialny jest Królewski Belgijski Związek Piłki Nożnej, a większość spotkań w roli gospodarza rozgrywa na Stadionie Króla Baudouina I w Brukseli.
Pierwsze sukcesy – złoto olimpijskie 1920
Jako organizatorzy igrzysk olimpijskich w 1920 roku Belgowie sięgnęli po złoty medal, pokonując w finale Czechosłowację 2:0. W finale przy stanie 2:0 dla Belgów z boiska zdecydowała się zejść drużyna Czechosłowacji, która tym samym zaprotestowała przeciw nieobiektywnym sędziowaniu. Mimo kontrowersji, to właśnie ten triumf zapisał się jako pierwszy wielki sukces belgijskiego futbolu.
Wcześniej, w 1900 roku w Paryżu, Belgia w debiucie olimpijskim wywalczyła brązowy medal. To pokazuje, że już na początku XX wieku belgijska piłka stała na wysokim poziomie.
Mistrzostwa świata – droga do brązowego medalu
Reprezentacja czternastokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata (1930, 1934, 1938, 1954, 1970, 1982, 1986, 1990, 1994, 1998, 2002, 2014, 2018, 2022), najlepszy wynik osiągając w roku 2018. Właśnie mundial w Rosji stał się koroną osiągnięć współczesnego złotego pokolenia.
Mundial 2018 – historyczny brąz
W 2018 roku po przegranej z Francją (0:1) w półfinale i po zwycięstwie z Anglią (2:0) w meczu o trzecie miejsce Belgia zdobyła brązowy medal. To był pierwszy medal mistrzostw świata w historii belgijskiej reprezentacji. Pod wodzą Roberto Martineza Belgowie odnieśli ogromny sukces, pokonując po drodze takie potęgi jak Brazylia w ćwierćfinale.
Drużyna prowadzona przez hiszpańskiego szkoleniowca grała ofensywnie, efektownie i skutecznie. To właśnie podczas tego turnieju świat zobaczył pełną moc belgijskiego złotego pokolenia.
Meksyk 1986 – pierwsze wielkie osiągnięcie
W 1986 roku na mistrzostwach w Meksyku Belgia przegrała w półfinale z Argentyną (0:2), po czym zajęła czwarte miejsce po porażce z Francją (2:4). To był przełomowy turniej dla belgijskiej kadry – zespół dotarł do półfinału po wyeliminowaniu Związku Radzieckiego i Hiszpanii w fazie pucharowej. W półfinale Argentyna wygrała 2:0, a oba gole zdobył Diego Maradona.
| Turniej | Rok | Osiągnięcie | Kluczowe mecze |
|---|---|---|---|
| Mistrzostwa Świata | 2018 | 3. miejsce | Wygrana z Anglią 2:0, porażka z Francją 0:1 |
| Mistrzostwa Świata | 1986 | 4. miejsce | Porażka z Argentyną 0:2, porażka z Francją 2:4 |
| Mistrzostwa Świata | 2014 | Ćwierćfinał | Porażka z Argentyną |
| Mistrzostwa Świata | 1990, 1994, 2002 | 1/8 finału | – |
Mistrzostwa Europy – sukcesy na Starym Kontynencie
W 1980 roku Belgowie zagrali na Mistrzostwach Europy we Włoszech i zakończyli turniej na drugim miejscu. Czerwone Diabły w finale Euro musiały uznać wyższość reprezentacji RFN 1:2. Drużyna prowadzona przez Guy Thysa osiągnęła finał z niepokonanym rekordem w fazie grupowej. To pozostaje największym sukcesem Belgii na mistrzostwach Europy.
W swoim premierowym występie na Euro w 1972 roku Czerwone Diabły uplasowały się na trzecim miejscu, występując w roli gospodarza turnieju. Wówczas w Liege Belgia pokonała Węgrów 2:1. Te dwa medale z lat 70. i 80. XX wieku to najlepsze osiągnięcia Belgii w historii mistrzostw Europy.
Belgowie uczestniczyli w sześciu edycjach Mistrzostw Europy, co pokazuje, że mimo wysokiej jakości kadry, awanse na ten turniej nie zawsze przychodziły łatwo
Legendy reprezentacji Belgii – najwięksi zawodnicy w historii
Historia belgijskiej reprezentacji to nie tylko współczesne gwiazdy. To również legendarni zawodnicy z poprzednich epok, którzy budowali fundamenty pod dzisiejsze sukcesy.
Paul Van Himst – belgijski król futbolu
Lata 60. i wczesne lata 70. to dni chwały Paula Van Himsta, czterokrotnego zdobywcy Belgijskiego Złotego Buta, później wybranego belgijskim Złotym Piłkarzem UEFA w latach 1954-2003 i Piłkarzem Stulecia Belgii przez IFFHS. Van Himst zdobył 30 goli w 81 występach dla Czerwonych Diabłów, a jego najbardziej kliniczną grą był hat-trick przeciwko Izraelowi w eliminacjach do mistrzostw świata w listopadzie 1965 roku.
W 1965 roku podczas plebiscytu na Złotą Piłkę Van Himst zajął czwarte miejsce, osiągając najwyższą pozycję Belgii w historii tego europejskiego wyboru.
Bernard Voorhoof – pionier przedwojennego futbolu
Bernard Voorhoof jest jednym z pięciu znanych zawodników, którzy wystąpili we wszystkich trzech przedwojennych turniejach mistrzostw świata. W 1934 roku zdobył dwie bramki w przegranym 2:5 meczu z Niemcami – to były pierwsze gole Belgii na mistrzostwach świata. Voorhoof zdobył 30 goli w zaledwie 61 meczach dla Czerwonych Diabłów – imponująca skuteczność jak na tamte czasy.
Jan Ceulemans – ikona lat 80.
Jan Ceulemans był jedną z napędowych sił belgijskiej kadry podczas mistrzostw świata 1986, otrzymując uznanie FIFA. Rozegrał 96 meczów w reprezentacji między 1977 a 1991 rokiem, będąc jednym z najbardziej rozpoznawalnych zawodników złotego pokolenia lat 80.
Marc Wilmots – legenda mundialu
Marc Wilmots zdobył 28 goli w 70 meczach dla Belgii i był częścią czterech składów na mistrzostwa świata (1990, 1994, 1998, 2002). Jego gole podczas mundiali w 1998 i 2002 roku uczyniły go najlepszym strzelcem Belgii w historii mistrzostw świata. Wilmots zapisał się również jako autor jednego z najbardziej kontrowersyjnych momentów w historii futbolu – zdobył bramkę przeciwko Brazylii w 1/8 finału mistrzostw świata 2002, która została anulowana z powodu „fantomowego faulu” na Roque Juniorze.
Rekordziści reprezentacji Belgii
Belgijska kadra może pochwalić się zawodnikami, którzy ustanowili imponujące rekordy w narodowych barwach.
Najwięcej występów
Na czele tabeli wszechczasów pod względem liczby gier w reprezentacji jest obrońca Jan Vertonghen, który w kadrze wystąpił 120 razy (stan na kwiecień 2021 roku). Za nim plasują się Axel Witsel i Toby Alderweireld z 116 występami, Eden Hazard z 114, Dries Mertens z 102 i Romelu Lukaku ze 100.
Warto zauważyć, że Kevin De Bruyne, Romelu Lukaku i Jan Vertonghen wystąpili w sześciu wielkich turniejach: MŚ 2014, Euro 2016, MŚ 2018, Euro 2020, MŚ 2022 i Euro 2024 – to świadczy o ich niezwykłej konsystencji i długowieczności na najwyższym poziomie.
Najlepsi strzelcy wszech czasów
- Romelu Lukaku – 83 gole
- Eden Hazard – 33 gole
- Bernard Voorhoof – 30 goli
- Paul Van Himst – 30 goli
- Marc Wilmots – 28 goli
- Kevin De Bruyne – 25 goli
Najwyższa wygrana Belgii to różnica dziewięciu bramek, co miało miejsce czterokrotnie: przeciwko Zambii w 1994 (9:0), dwukrotnie przeciwko San Marino w 2001 (10:1) i 2019 (9:0) oraz przeciwko Gibraltarowi w 2017 (9:0)
Złote pokolenie lat 80. – fundamenty wielkości
Lata 80. i wczesne lata 90. są powszechnie uważane za pierwszy złoty wiek Belgii. Pod wodzą trenera Guy Thysa drużyna osiągnęła drugie miejsce na Euro 1980 z niepokonanym rekordem w fazie grupowej, przegrywając w finale z RFN tylko 1:2.
Poczynając od mistrzostw świata 1982, a kończąc na mundialu 2002, reprezentacja zakwalifikowała się na sześć kolejnych mistrzostw świata. W tym okresie trenerzy Guy Thys, Paul Van Himst i Robert Waseige przeprowadzali Belgię przez pierwszą rundę.
W latach 80. i wczesnych 90. bramkarze Jean-Marie Pfaff i Michel Preud’homme zostali wybrani najlepszymi golkiperami mistrzostw świata, podczas gdy FIFA uznała pomocników Jana Ceulemansa i Enzo Scifo za napędowe siły kadry Belgii na mundialu 1986.
Współczesne wyzwania i przyszłość kadry
Po sukcesie z 2018 roku Belgia stanęła przed wyzwaniem utrzymania wysokiego poziomu. Roberto Martinez rozczarował w kolejnych turniejach, czyli Euro 2020 oraz mistrzostwach świata 2022. Drużyna, mimo posiadania wybitnych indywidualności, nie potrafiła powtórzyć sukcesu z Rosji.
W styczniu 2025 roku stery reprezentacji przejął Rudi Garcia, francuski trener, któremu asystują Andreas Hinkel i Luke Benstead. Garcia, znany z pracy w Napoli i AS Romie, ma za zadanie odmłodzić kadrę i przygotować ją do mistrzostw świata 2026, które mogą być ostatnią szansą dla weteranów obecnego złotego pokolenia.
Reprezentacja Belgii w piłce nożnej pozostaje jedną z najbardziej utalentowanych drużyn na świecie. Od złota olimpijskiego w 1920 roku, przez sukcesy lat 80., aż po brązowy medal mundialu 2018 – Czerwone Diabły udowodniły, że potrafią rywalizować z najlepszymi. Teraz przed nimi kolejne wyzwanie: przekuć talent w trofea i dopisać nowy rozdział do bogatej historii belgijskiego futbolu.